(via oksijensizyasam)
(via hayataterstenbak)
Sevilen birinin kaybiyla yeniden sorgulanir her sey, yasananlar gozden gecirilir. Hayatta onem verilen seyler uzerinde bir kez daha durulur. Nice onemsiz seyin ne kadar onemli goruldugu anlasilir. Imkansizmis gibi gorunenlerin bile olabilirligi dusunulur. Gunluk yasamin icinde her seye gucumuzun yetecegini dusunuruz.
Eskiden sadece yagmur sesiyle degil ayni zamanda senin sesinle de uyanirdim. Hayatimin en huzurlu anlarini yasamis olurdum. Bu yuzden her yagmur yagdiginda kotu oluyorum, hele ki evdeysem… Yagmur bana sadece seni ne kadar cok ozledigimi hatirlatiyor. Birlikte uyudugumuz, kollarinda huzur buldugum dakikalari, senin kokunu, kisacasi seni hatirlatiyor. Artik gelmeni istiyorum. Artik dayanamiyorum. Icime attigim gozyaslarindan biktim cunku. Gel artik, lutfen.
Ben vanilyali kurabiyeyi ozledim. Ve bunun ne demek oldugunu en iyi sen bilirsin. Gel artik lutfen. Dayanamiyorum ben. Cok ozledim seni, senin yanindaki beni, bizi.